چه زیبا بود با تو بودن٬
در میان ناباوری٬
در خلوتی رؤیایی٬
و آنگاه که اصلاْ انتظارش را نداشتیم.
به راستی چه می شد که همیشه، از جنس دیشب بود؟
افسوس که چنین لحظه هایی به ندرت اتفاق می افتد.
و آنگاه که اتفاق می افتد٬
به سرعت می گذرد.
سریع تر از برق و باد.
و باز تنهایی ما را در آغوش غم خود فرو می برد.
زیباترینم!
دوستت دارم٬
حتی در تنهایی.

+ نوشته شده توسط باران و گل یاس در سه شنبه 26 تیر1386 و ساعت
17:28 |